Wywiad jako narzędzie filmowe to jedno z podstawowych rozwiązań komunikacji audiowizualnej, szczególnie w filmie dokumentalnym, ale także w podcastach, panelach dyskusyjnych czy krótkich formach promocyjnych. Jego siła tkwi w prostocie – rozmowa dwóch osób może stać się nośnikiem zarówno precyzyjnego komunikatu, jak i pogłębionej wiedzy o świecie.

W praktyce wyróżnić można dwa główne sposoby podejścia do tego narzędzia. Pierwszy to wywiad zaplanowany, ustrukturyzowany, który sprawdza się, gdy celem jest wyrażenie opinii, przekazanie kluczowych informacji albo autopromocja wydarzenia czy projektu. Taki wywiad powstaje na bazie scenariusza, w którym ustala się hierarchię informacji, dobór pytań i kolejność wątków. Dzięki temu komunikat jest jasny, logiczny i angażujący, a jednocześnie zachowuje naturalność rozmowy.

Drugie podejście to wywiad „przeźroczysty”, czyli nastawiony na zbieranie informacji. Tu nie chodzi o gotowy komunikat, ale o otwarcie przestrzeni dla rozmówcy, aby mógł swobodnie dzielić się doświadczeniami. To metoda bliska etnografii – dokumentowania i ocalania opowieści, które w inny sposób mogłyby zostać pominięte. Taki wywiad nie narzuca kierunku, lecz podąża za tym, co ważne dla rozmówcy.

Świadome korzystanie z obu form pozwala organizacjom i instytucjom kultury elastycznie dobierać narzędzia do celów komunikacyjnych. Wywiad może więc być zarówno mocnym nośnikiem precyzyjnego przekazu, jak i wrażliwym instrumentem odkrywania i zachowywania społecznych narracji.